آیاتی که بیانگر رابطه انسان و دنیا در قرآن کریم موجودند، دو دسته می باشند




دسته اول آیاتی که تکیه بر تغییر و ناپایداری و عدم ثبات این جهان دارند و بیانگر واقعیت متغیر و ناپایدار و گذرای مادیات آنچنان که هستند می باشد ؛مثلاً گیاهی را مثال می آورد که از زمین می روید و رشد می کند و به بالندگی می رسد اما در نهایت خشک گردیده می پوسد و پراکنده می گردد ،آنگاه می فرماید این است مثل زندگی دنیا. بدیهی است که انسان در نظر زندگی مادی مثل یک گیاهی است که چنین سرنوشتی به دنبال دارد.
دسته دوم آیاتی است که صریحاً مشکل ارتباط انسان را روشن می کند و آنچه که انسان از امور گذرا و نا پیدار بدان تعلق و وابستگی دارد و یا به آن رضایت داده و قانع شده را محکوم می کند.